Aerts, Van Goolen, De Weert, Rosseler of Vansevenant?
Trekken, sleuren, het pak samenhouden. Onderschat en onbemind, zijn ze. De waterdragers van het peloton moeten constant de bres in springen om hun kopmannen uit het oog van de storm te houden. Beuken tegen de wind, honderden bidons ophalen, het kilometerslange kopwerk. Wij appreciëren deze ontegensprekelijke werkmieren wel: HLN.BE reikt ook dit jaar de trofee van 'Helper van het Jaar' uit. Onze redactie zoekt een opvolger van Johan Vansummeren en weerhoudt het volgende vijftal:
MARIO AERTS (Silence-Lotto) is zoals goede wijn, hij wordt beter met de jaren. Met zijn 33 lentes is 'Le Beau Mario' één van de meest geslepen en doorgewinterde profs in het wielerpeloton. De renner van Silence-Lotto reed zich keer op keer het snot voor de ogen en was van goudwaarde voor zijn Australische koppionnen Cadel Evans en Robbie McEwen. Denk vooral terug aan de Tour-etappe naar Alpe-d'Huez waar Aerts zijn dieselmotor aanzwengelde om het gat op de ontketende Carlos Sastre in één ruk te dichten. Evans pufte en kon uiteindelijk niet aanpikken bij de latere Tour-winnaar. Aerts dacht na al dat geleverde, maar niet afgewerkte, berenwerk niet eens aan rusten. Integendeel. Hij profiteerde van het afzeggen van Stijn Devolder om ook op de Olympische Spelen stevig gas te geven. Eerst in dienst van speerpunt Maxime Monfort, na enkele kilometers al gauw voor eigen rekening. In het zog van de absolute wereldtop bolde Aerts na een loodzware wedstrijd als 8ste over de finish. Goed voor een olympisch diploma!
JURGEN VAN GOOLEN (CSC), de kampioenschapsrenner bij uitstek. Zo vaak afgeschreven, keer op keer teruggeknokt. De 28-jarige Leuvenaar maakte in het tussenseizoen ietwat verrassend de overstap naar Team CSC. Onwaarschijnlijk, hoorde je her en der. Niemand geloofde dat Van Goolen het ver ging schoppen bij de formatie van Bjarne Riis. De criticasters leken gelijk te krijgen. Fier als een gieter trainde hij té hard in de winter waardoor hij in maart mentaal en fysiek op zijn tandvlees zat. Een nukkige dunne darm en aanhoudende knieperikelen zorgden er dan ook nog eens voor dat Van Goolen zijn hele voorjaar én Tour in het water zag vallen. Van Goolen gaf de moed niet op en richtte zijn pijlen op de Vuelta en het wereldkampioenschap. Een val in het Belgisch Kampioenschap hield hem dit keer niet tegen om Carlos Sastre in de Pyreneeën met raad en daad bij te staan. Menig wielerkenner was verbaasd, en in de wolken, toen Van Goolen in de eerste bergrit gelijke tred hield met grote kanonnen als Alberto Contador, Levi Leipheimer en zijn ploegmaat Carlos Sastre. Hij werd 16de in het algemene klassement, terwijl de bergtrui op de nipper aan hem voorbijging. Net na de Vuelta imponeerde hij op het WK. Hij trapte zich in dienst van Tom Boonen tevergeefs de ziel uit het lijf. In de slotfase had hij zelfs nog een cartouche over om alsnog knap elfde te worden. "Er zat veel meer in", schreeuwde Van Goolen, die misschien wel de beste koers uit zijn leven reed, het achteraf ontgoocheld uit.
KEVIN DE WEERT (Cofidis) beleefde opnieuw een jaar van vallen en opstaan. De 26-jarige Duffelnaar, die eindelijk nog eens een vlekkeloze winter doorspartelde, begon het seizoen uitstekend. Hij scherpte de conditie aan in de Ronde van Qatar en testte de benen in Mallorca. De Weert zette zijn vlotte begin extra luister bij met een demonstratie in de Brabantse Pijl. De meesterknecht effende er samen met Nick Nuyens het zegepad voor ploegmaat Sylvain Chavanel. Nadien ging het opnieuw fout: een zware bronchitis stuurde zijn ambities voor de Giro in de war. Na de valpartij en opgave van kamergenoot Nuyens, gaf ook De Weert er leeg de brui aan. In de Route du Sud kwam De Weert opnieuw boven water. De loodzware bergrit over de Tourmalet en de Peyresourde had De Weert duidelijk met rood aangestipt. Hij werd er verdienstelijk tweede. Toch zette Cofidis hem op een zijnspoor net voor de Tour. De Weert slikte even en zette zijn zinnen op de Vuelta en het WK. Een goede beslissing want hij oogde erg fris dit najaar. In Spanje offerde hij zich met groot succes op voor zijn Franse kopman David Moncoutié. En de meid voor alle werk schuwde het harde labeur ook in Varese niet. Hij bekommerde zich om Tom Boonen wat hem een lucratieve transfer naar Quick.Step, zijn ploeg van weleer, opleverde.
SEBASTIEN ROSSELER (Quick.Step) is onze vierde kanshebber op de prestigieuze trofee. De 'Stier van Stoumont' is al jaar en dag de patron in het sprinttreintje van Quick.Step en Tom Boonen. Helaas, en dat kan hem een rijkgevulde erelijst kosten, sukkelt de hardrijder uit Verviers van de ene blessure in de andere. Ook dit jaar was het weer blutsen tellen voor de 27-jarige pechvogel. Een knieblessure hield hem tot eind februari van de fiets. Zijn heroptreden in Nokere Koerse en de Driedaagse De Panne bleek slechts een roos in de woestijn. De knie speelde opnieuw op, waardoor een operatie de enige uitweg was. Tijdens de Tour krabbelde de Waal weer helemaal recht. Samen met Steven De Jongh loodste de luxeknecht de afscheidnemende Gert Steegmans naar een prachtige ritzege op de Champs Elysées. In de Eneco Tour mocht Rosseler nog eens zijn eigen kans gaan. Met succes. Alleen José Ivan Gutierrez hield hem van de overwinning. Uitstel is geen afstel en Rosseler remonteerde in de slotrit van een kletsnatte Franco-Belge de Spanjaard Juan Antonio Flecha. Hopelijk blijft Rosseler in de toekomst eindelijk gespaard van blessurepech.
WIM VANSEVENANT (Silence-Lotto) completeert ons vijftal. Dat krakende wagens het langst lopen, heeft 'Sevie' voldoende bewezen. Toch zette hij in oktober moegestreden een punt achter zijn rennersloopbaan om plaats te maken voor zijn nieuwe passie: de boerenstiel. De Eernegemnaar (37) gaat voortaan bieten zaaien in zijn eigen landbouwbedrijf, overgenomen van zijn vader. "Het is mooi geweest, ik ben tevreden over mijn carrière", vertelde 'Sevie' na zijn laatste tijdrit in de Tour in Saint-Amand-Montrond. De boerenzoon slaagde er voor de derde opeenvolgende keer in om de rode lantaarn mee te grissen uit Frankrijk. Daarbij fietste hij zich dag in dag uit het apezuur om kopman Evans zijn eerste Tour-zege te schenken. Jammer genoeg kon Silence-Lotto op de Champs Elysées net niet pronken met de gele trui in zijn rangen. Vansevenant knapte 14 jaar het vuile werk voor zijn kopmannen op, zijn pijp is nu uitgeklopt. Maar wie weet geven onze lezers hem wel een laatste eresaluut. (dea)
