Het rapport van Isle of Wight Festival

© ap.

© ap.

Organisatie

Een stevige soep afgewerkt met een flinke handvol communicatiefalen, vooral wat betreft kampeerders/parkings. Ook al hadden ze pech met het weer: het was niet de eerste regenbui in drie maanden en er was geen plan B voor de massa auto's die werden uitgespuwd door de ene ferry na de andere (het nadeel van een festival op een klein eiland!). Er was geen verkeersomleidingsplan, geen aanduiding van alternatieve parkings, geen inschakeling van de andere stadjes en de politie stond erbij voor spek en bonen.

Ook de communicatie op het festival is afwezig: er is geen lichtkrant, de website bevat geen nieuws, de facebookpagina diende als goednieuwsshow en er was geen Twitter hashtag om alle klachten en initiatieven te verzamelen. Dat de deuren op de openingsdag later open zouden gaan was bekend voor wie een smartphone heeft, dat ze te laat gingen opgaan waardoor je de eerste groep bijna volledig miste: daar is geen verklaring voor. Dat kan massa's beter.

Wel goed: de bandjes worden op voorhand opgestuurd en voorzien van QR-code: simpelweg scannen volstaat om namaak tegen te gaan.  Dat bespaart een pak wachttijd. Ook is er een busdienst die je tussen ferry en festivalterrein of naar andere plekken op het eiland (bvb een b&b) kan vervoeren.

Afgaande op de reacties op de facebookpagina is het ook op de camping erg gesteld: alles doorweekt, alles weggezakt in de modder, geen deftige ondergrond waardoor de tent ook niet bestand is tegen wind.

Score: 3/10

Prijs

Er worden enkel combitickets verkocht (200 euro), of tickets inclusief camping (235 euro). Kinderen onder zes jaar mogen gratis, tot 12 jaar geldt een verminderd tarief. Kinderen zijn echt welkom: één deel van de camping werd gereserveerd als 'familiecamping', op het festivalterrein is er een kids zone. Parking is gratis, op voorwaarde dat hij niet onder water staat natuurlijk!

Score: 7/10

Lees ook

• Gehoord en goedgekeurd: Miles Kane, Katy B en Pearl Jam
• Gemiste kans voor TW Classic: Tom Petty
• Getipt: Noah and the Whale (Werchter) en Example (Pukkelpop)
• Overstromingen teisteren Isle Of Wight Festival: verslag vanuit de file

Eten

Het aanbod enorm en divers. Niet één hamburger, maar zeker vijftien verschillende soorten (vegetarische niet meegerekend). Frieten zijn er ook, in allerlei variaties (met kaas, chili, bacon), net als pizza's (vers belegd, op houtoven gebakken, 3 minuten wachttijd), Mexicaanse wraps, nacho's en burrito's, en broodjes (meestal met gegrild vlees, zoals everzwijn, kangoeroe, steak of struisvogel). Het Oosters bestaat uit meer dan loempia's, woks zijn er in Indische, Thaise en Chinese stijl, met of zonder curry, zoetzure saus, zwarte bonensaus of andere sauzen.

Geen vier soorten pasta's, maar vlot vijf soorten met drie soorten kaas om uit te kiezen, en een uitgebreid aanbod aan paëlla, Caribbisch, Colombiaans, Argentijns, risotto, vegetarisch én veganistisch. Voor de zoetekauwen zijn er donuts, drop, snoepkramen, Jamie Oliver's 'treats' en verse wafels (jawel). Het enige wat nog mankeert: sushi en watermeloen. En frikandellen, voor de liefhebbers.  Al is er wel de Britse variant: worstjes in allerlei soorten in maten, hot dogs komen in zeven verschillende versies. Sauzen zoals mayonaise, ketchup en mosterd zijn gratis en zelfbediening.

Het is enigszins prijzig: 4 euro voor een bakje frieten zonder extra's, 8 euro voor een simpele hamburger, 12 euro voor een (weliswaar volledige) pizza. Maar festivals zijn altijd prijzig en naar Britse normen is dit goed te doen. Wie goed uitkijkt, kan ook een grote portie voor zijn geld krijgen en zo toch wat besparen.

Het beste? Nergens moet je echt lang aanschuiven, tenzij op een slecht moment... en dat je telkens cash moest betalen veroorzaakte ook geen problemen. De professionele bediening en het bijna overaanbod aan kraampjes maakt dat je redelijk snel warm eten hebt.

Score: 7/10 - puntjes afgetrokken omdat wij ons niet na elke maaltijd even lekker voelden in de maag of darmen.

Drank

Alleen bier wordt aangekocht via jetons, de rest is te betalen aan de standjes zelf. Alle eetstandjes mogen niet-alcoholische dranken verkopen, alleen de biertenten schenken bier - nadeel: ze sluiten bijna een uur voor de laatste groep gedaan heeft met spelen. Halve liter-flessen frisdrank en water worden met dop geleverd, en dat heeft geen gevaarlijke taferelen opgeleverd.

De prijzen? 2,5 euro voor een halve liter water (dubbel de portie die werchter biedt), 3 euro voor een halve liter frisdrank, 5 euro voor een 'pint' (bijna 0,6 liter) bier. Breezers, wijnflesjes, Jägermeister, Pimms, Pommery Champagne, mojito's en energiedranken zijn er ook, naast talloze koffiekramen waar je ook warme chocolademelk kan kopen. Ook hier zijn de wachttijden nihil, en eventueel veroorzaakt door een defecte machine (of een ijskoude wind die iedereen op hetzelfde moment naar de koffiekar duwt).

Score: 8/10

Ecologie

Naast de ecologische (betalende) toiletten van 'When nature calls' (zie verder), is er aandacht voor vegetarische en veganistische voeding, recycleerbare verpakkingen (PET-flessen en kartonnen eetcontainers) en pakkingen uit gerecycleerd materiaal (plastic of karton). Wie bierbekers verzamelt, krijgt cash in de plaats. Glas is niet toegelaten. Op gsm's op te laden kan je betalen of zelf stroom opwekken.

Het festival engageerde zich tot 'Ecoaction', met een eigen goed doel (bijen) onder de naam 'Let it bee'.

Het festival steunt nog andere goede doelen, zoals een kinderhospitaal en geeft een forum aan Oxfam en andere fair trade-organisaties. Zo is er koffie van Max Havelaar, onderbroeken voor een eerlijke prijs en ijs van Ben & Jerry's.

Score: 8/10

Security, heel herkenbaar aan de oranje vesten.

WC's

Twee systemen op Isle of Wight Festival: een betalende, poepchique, ecologische toiletservice 'When nature calls' voor 37 euro per festival (meer info: klik hier - en helaas te snel uitverkocht, dus geen verslaggeving uit eerste hand!) en de gewone, plastic festivaltoiletten, sommige met, andere zonder 'doorspoelsysteem'.

Op de eerste dag was 'When nature calls' slachtoffer van eigen succes: iedereen wilde na uren wachten op het openen van de festivalpoorten zijn toilet gaan uitproberen, met een ongeziene toiletfile tot gevolg.

De andere toiletten zijn overvloedig aanwezig, met soms een wachtrij maar meestal niet. Hoe vaak ze geleegd worden is niet duidelijk (nooit gezien in elk geval) maar wel duidelijk: er is een absoluut tekort aan toiletpapier. Een rol per kotje per dag: dat is duidelijk onvoldoende. Er is geen manier om aan ander papier te geraken.

Water is er maar een beetje, maar elk wc-kotje is uitgerust met antibacteriële gel die handen wassen overbodig maakt.

Score: 6/10

Veiligheid
Geen veiligheidsvakken voor de podia, je kan gaan en staan waar je wil. Er is geen officieel verbod op crowdsurfen, maar ik heb er geen gezien. Leent de muziek er zich niet voor of is de afwezigheid van een expliciet verbod eveneens de afwezigheid van een prikkel om het te proberen? Of werkt het gebrek aan security voor het podium afradend: niemand om je op te vangen?

In elk geval er onstond geen druk in de massa en werd er ondanks de modder (Pearl Jam moet eventjes gezweet hebben op het podium) niemand vertrappeld of verstikt. Op de 'flessenhalspunten' van het terrein is wel massaal security aanwezig, wiens belangrijkste job bestaat uit het publiek tegenhouden om transport door te laten. En de vraag beantwoorden: waar is het toilet? Het doet je wel afvragen: overdrijven wij niet een béétje in België?

Aandacht voor gehoorschade of oordoppen was er gewoonweg niet (al staat de muziek nooit echt luid), huidkanker spotten en bescherming tegen de (helaas vooral afwezige) zon was belangrijker. Bij de inkom werden de rugzakken vaak gescand op wapens en drugs, waarvan op voorhand lief werd gevraagd of je je illegale drugs wilde afgeven. Er werd maar enkele keren wat wietgeur waargenomen... Op de camping zou wel wat gestolen zijn en er wordt gewaarschuwd voor waakzaamheid en melding van verdachte handelingen.

Van de vele kermisattracties (zoals het reuzenrad en de Booster) heb ik me wel afgevraagd of het windstoten zoals op Pukkelpop zou overleven. Het lijkt allemaal wel goed vastgemaakt maar toch: wegens de wind werd de opening van het terrein al uitgesteld en de tent werd op de prefestivaldag uit voorzorg gesloten.

Eindscore: 7/10

Het terrein

Het festival vindt plaats in Seaclose Park (Newport, Isle of Wight), aangevuld met schoolterreinen. Het is niet echt breed, maar wel lang en redelijk uitgebreid voor wat uiteindelijk 'maar' voor 50.000 mensen is.  De massa verzamelt zich nooit voor maar één van de drie officiële podia, wat de doorstroming en het ruimtegevoel ten goede komt. Naast de officiële podia zijn er nog enkele officieuze, met namen als 'Life's a beach' waar de hele dag door dj's spelen. 

Dat is niet de enige randanimatie: er is een hele kermis (inclusief boksauto's, reuzenrad, piratenschip en extremere attracties voor de heldhaftige festivalgangers), evenwel apart bij te betalen. Voor de kinderen (gratis jonger dan 6) is er ook een kids zone waar kan geknutseld en gespeeld worden.

De grond is gras en bij regenweer + 50.000 mensen betekent dat veel modder, zeker omdat er ook plasvorming is (ongelijk terrein). Laarzen zijn onmisbaar!

Om het oriëntatiegevoel te vergroten werden verschillende zones ingedeeld in kleuren, sommige kregen de naam van een beatles nummer: Strawberry Fields en Penny Lane, bijvoorbeeld. Dat draagt wel bij aan de hippiesfeer die toch een beetje is blijven hangen.

Score: 8/10

Sfeer en gezelligheid

Britten zijn een enthousiast publiek die vanaf groep 1 meezingen, - klappen en -juichen. Het helpt dat de affiche volstaat met populaire Britse groepen en enkele grote Amerikaanse namen: niet-Engelstalige acts hebben wij alvast niet gespot.

Ondanks hun zuipreputatie bleef het aantal zatte mensen beperkt (tot zeldzaam), massaal aanwezig waren dan weer verkleedpartijen: de dierenmutsen verkochten als zoete broodjes (het was ook erg koud), verschillende vrijgezellenfeestjes passeerden de revue en naast kostuums als smurf of leeuw, talloze pruiken, 'sexy' sneeuwwitjes en roodkapjes of een jumpsuit dat ook je gezicht bedekte, waren frullerige trouwjurken (met plezier door de modder gesleept) populair bij mannen en vrouwen. Vlaggen zie je ook veel: laarzen, nylons of T-shirts met de Britse, Engelse of Welshe vlag. Mannen en vrouwen zijn ook niet bang vabn maquillage: het populairst was een slingerende lijn fluogele en -roze puntjes dwars over het gezicht.

Een bont gezelschap en dat over alle generaties heen: hier waren evenveel grijsaards als op een TW Classic, gemixt met kleuters, tieners en dertigers. En die met grijs haar gingen net zo goed uit de bol als de jonkies.

Eindscore: 9/10

Conclusie:
Een geslaagd festival op de organisatorische problemen en communicatiefalen na. Zouden we terugkeren? Alleen als de affiche echt goed is: het is best een lange trip vanuit België, inclusief twee ferries, en dat doe je nu eenmaal niet zomaar. Anderzijds: wie eens iets anders wil, kan best een vakantie mét festival op Isle of Wight overwegen: het weer is meestal echt niet (zo lang) zo slecht... een gouden tip: kom je enkel voor het festival, laat de auto dan achter in Portsmouth en rij met de bus naar festivalterrein en/of hotel/b&b.

Het eindrapport van Isle of Wight
Categorie	Punten
Organisatie	3/10
Prijs	7/10
Eten	7/10
Ecologie	8/10
Drank	8/10
WC	6/10
Veiligheid	7/10
Het terrein	8/10
Sfeer en gezelligheid	9/10
EINDSCORE	7/10