Een terugblik op Hellfest, aanraders voor Graspop

Wie de festivalverslagen de afgelopen dagen een beetje gevolgd heeft, weet dat we nooit eerder op Hellfest stonden en van de kans gebruik hebben gemaakt om alle aspecten van het festival even onder de loep te nemen. Voor deze editie pakte de organisatie uit met een splinternieuw en veel groter terrein. Waar uitbreiding en vernieuwing is, zijn kinderziektes nooit ver weg, hoewel ons klachtenlijstje zeer beperkt is. De indeling van de festivalweide was prima, het tijdschema zat strak en beeld, licht en geluid werden zeer professioneel aangepakt.

Lees ook

• Hellfest: anarchie, bierpannes en snoepondergoed
• Dag 1 op Hellfest: beestig terrein en meer dan één oorgasme
• Muzikaal trippen en heerlijk ontdekken op Hellfest
• Belgisch gitaargeweld op het slagveld van Hellfest
• Groot gemis op Graspop: het vetzakgehalte van Steel Panther

"Veel te Frans"
Wat voor ons als Belgen op zich geen ramp was, bleek voor heel wat anderstalige bezoekers best een doorn in het oog. Zo sprak het overgrote deel van de crew amper een woord Engels en was ook het festivalboekje enkel in het Frans te verkrijgen. Zelfs de artiesten leken zich soms gedwongen te voelen om het publiek toe te spreken in hun 'beste' Frans, wat eigenlijk zeer sympathiek overkwam en voor hilarische momenten heeft gezorgd. Zo hadden de vetzakjes van Steel Panther twee zinnetjes uit het hoofd geleerd: "Montrez-moi vos nichons / chattes".

"No we don't have any fucking toilet paper"

Ranzig
Akkoord, het is een festival dus het mag er allemaal wat vettiger aan toe gaan, maar trop is te veel! De toiletten (als je ze al zo kan omschrijven) waren extreem ranzig en van wc-papier hadden ze overduidelijk nog nooit gehoord. Tip voor toekomstige Hellfestgangers: breng je eigen rollen mee én voor de dames, oefen je zweefplaskunsten! Bovendien waren er ook gewoon veel te weinig wc's voor de tienduizenden bezoekers dit weekend, zowel op de camping als op de festivalweide.

Overkill
Even achter de schermen: als verslaggever was het best moeilijk werken, met een piepkleine press room in verhouding tot de massa pers, veel te weinig stopcontacten en een barslechte internetverbinding. Soms kon je niet anders dan een aantal bands van de wishlist schrappen om iets online te krijgen. De keerzijde is wel dat gefrustreerde journalisten en fotografen met leeggelopen camera's en laptops tijd hebben voor een babbel. Het was dan ook zeer boeiend om Hellfest door de ogen te zien van mensen die al jaren meedraaien.

De 'lakse' mentaliteit (in tegenstelling tot bijvoorbeeld Graspop) op vlak van (wild)kamperen, parkeren, het toelaten van glas en het controleren van festivalgangers, zien de meesten gewoon als iets typisch Frans. Ze benadrukken dan ook één voor één dat er zelden iets misloopt en dat de EHBO-post het - op wat comazuipers of moshpitblessures na - nooit razend druk heeft.

 

SETLIST OZZY & FRIENDS: Bark at the Moon / Mr. Crowley / Suicide Solution / Shot in the Dark / Rat Salad / Iron Man / War Pigs / N.I.B. / Crazy Train / Encore: Paranoid

Aanraders voor Graspop
We hebben al vermeld dat we dit weekend de voorkeur gaven aan het ontdekken van nieuwe bands, waardoor de evidentere grote namen wat links bleven liggen. Toch zijn we bewust ook een aantal optredens gaan voorproeven die volgende week op Graspop Metal Meeting staan. Hier volgt dan ook een kort overzicht:

Vrijdag:
Wie deze gitaarheld nog niet live aan het werk zag, mag Slash zeker en vast niet missen. Hij trakteerde ons gisterenavond op een knaller van een show en walste volgens velen met zijn Guns n' Roses-nummers (waaronder 'Nightrain', 'Mister Brownstone' en 'Sweet Child O' Mine') los over de eigenlijke band heen, die zaterdagnacht mocht afsluiten. We pikten dan ook een memorabele quote op in de press room: "Slash heeft de vloer geveegd met Axl en zijn randanimatie" (don't shoot the messenger). Wie drie dagen naar Graspop gaat, kan zijn eigen afweging maken, want GNR is zondag afsluiter van dienst.

Ozzy omringd door topmuzikanten als Zakk Wylde, Slash en Geezer Butler, daar kan je toch eigenlijk niet rond? Helaas hebben we maar een klein stukje van zijn show kunnen meepikken, want na nog geen 5 minuten viel de regen met bakken uit de lucht en waren we gedwongen ons materiaal in veiligheid te brengen. Bovendien overlapte zijn optreden met Children of Bodom en SunnO))) die toch ook een bezoekje waard waren (hoewel deze laatste in nuchtere toestand geen evidentie is). Eén ding is zeker, Ozzy is in vorm, al is zijn stem de eerste nummers nogal roestig. Wij kijken al uit naar een herkansing op Graspop.

Zaterdag:
Goed nieuws voor wie van thrash houdt, want zowel Exodus als Death Angel vielen ontzettend in de smaak. Beide bands speelden een ultrastrakke show en Death Angel trakteerde het publiek op pure nostalgie. Zo speelden ze integraal hun debuutalbum ' The Ultra-Violence' uit 1987.

En dan is er uiteraard Megadeth die mainstage 1 mochten afsluiten op vrijdagavond. De massa ging op Hellfest alvast compleet uit haar dak voor deze metallegende, wat op Graspop allicht niet anders zal zijn. Dave Mustaine is overduidelijk nog niet aan het einde van zijn Latijn en de setlist is alvast om van te snoepen!

Ook Ihsahn is een absolute must-see dit jaar. Dit Noorse muzikale genie, bekend van black metalband Emperor, brengt een magnifieke show, samen met jonge begeleidingsmuzikanten die barsten van de energie. Technische perfectie, virtuoze solo's en vierstemmige samenzang zijn maar enkele kwaliteiten die van Ihsahn een topact maken. Kijken, luisteren en genieten is de boodschap. Hier alvast een voorsmaakje.

Zondag:
Wie ons helemaal omvergeblazen heeft, zijn de rockers van Gotthard. Samen met een grote massa Hellfesters genoten we oprecht van deze heerlijke show. Met een evenwichtige mix tussen hits als 'Hush' en 'Mountain Mama' en nummers uit hun nieuwste plaat 'Starlight', gaven ze het beste van zichzelf. De ode aan overleden zanger Steve Lee was een echt kippenvelmoment. Nic Maeder bezorgde velen waterige ogen met zijn pakkende versie van 'One life, One soul'. Kortom, zeker een aanrader voor wie zondag op Graspop rondloopt.

Tot slot kunnen we niet anders dan ook Machine Head even in de verf te zetten, die op zaterdag mainstage 2 mochten afsluiten. Ook al zagen we ze slechts van ver omdat er geen doorkomen meer aan was, werden we 100 procent meegesleept. Robb Flynn was in topvorm en lokte de zee van fans met gemak uit hun schulp. Zelf was hij trouwens ook zwaar onder de indruk van Hellfest en zijn bezoekers: "Holy fucking shit, you are some intense motherfuckers, Hellfest", brulde hij tussen twee nummers door. Met deze quote sluiten we onze Hellfest-reportage dan ook graag af. Het was immens intens. Tot op Graspop!