The Afghan Whigs, nu in Spanje, doen in augustus Pukkelpop aan.
© getty.
Wie tickets heeft om deze zomer naar Rock Werchter of Pukkelpop af te zakken, heeft mooie perspectieven. We zagen op Primavera Sound hoe The Afghan Whigs, Wilco en The XX, drie bands die later dit jaar op de Belgische festivalweides staan, een geslaagde generale repetitie hielden.
Absynthe Minded opende de Adidas Originals-stage.
Jeff Tweedy van Wilco was in zijn sas.
© epa.
© getty.
Romy Madley Croft (boven) en Oliver Sim (onder) van The XX.
© getty.
De spits op de eerste echte festivaldag in het Parc del Fòrum mag worden afgebeten door Absynthe Minded, dat in ons land bij de grotere namen hoort maar in Barcelona nog alles te bewijzen heeft. Getuige daarvan het zeer vroege uur (18u15) waarop de groep moest spelen, op de wat weggestopte Adidas Originals-stage terwijl vlakbij loeiharde metal vanop de ATP-stage meebonkt. Tot overmaat van ramp loopt de soundcheck bepaald niet van een leien dakje, en kan de groep - waarvan de leden al een paar keer hoofdschuddend op het podium waren gekomen - pas zo'n halfuur te laat aan zijn set beginnen. "Het is onze schuld niet, maar op de eerste dag van een festival moet iedereen nog leren", klinkt het bij zanger Bert Ostyn.
Valse start of niet, Absynthe Minded krijgt het vrij talrijk opgekomen publiek onder de lentezon mee - ze rocken zoals vaker live veel meer dan in hun radiohits. De groep moet een nummertje laten vallen om de verloren tijd goed te maken, maar een koortsig 'Crosses' (van de jongste cd 'As It Ever Was'), de hit 'Envoy' en nieuwe single 'Space' hebben hier vast Catalaanse zieltjes gewonnen.
Soul en gitaren
Daarna spelen The Afghan Whigs (op vrijdag 17 augustus op Pukkelpop) op de San Miguel Stage, het hoofdpodium van het festival. Een getaande, strak in het zwart zittende en afgetrainde Gregg Dulli (hij heeft 'een Bart De Weverke gedaan' en verloor behoorlijk wat kilo's) heeft nog steeds die immens weemoedige stem van 'm - een wapen dat zelfs de gehardste cynicus in geen tijd tranen in de ogen bezorgt.
De combinatie van soul en gitaren, waarmee de groep in de jaren '90 zijn hoogdagen vierde, beklijft van bij opener 'Crime Scene, Part One'. Toch is het eerste echte herkenningsapplaus er pas voor 'Fountain and Fairfax', gevolgd door 'Going To Town', een prachtig en intriest 'When We Two Parted' en uiteraard 'Gentlemen'. Op Pinkpop niet gespeeld, hier wel: 'Milez Is Dead', de afsluiter waarvan het refrein 'Don't forget the alcohol, ooh baby, ooh baby' rijen ver wordt meegezongen. Dat Gregg Dulli een uurtje na zijn eigen concert gewoon vanuit het publiek het optreden van generatiegenoten Mudhoney meepikt, neemt ons alleen nog maar meer voor hem in.
Stroompanne revisited
Nog een trapje hoger op de San Miguel Stage dan The Afghan Whigs staat Wilco (op zaterdag 18 augustus op Pukkelpop), de band rond Jeff Tweedy. "Een pakkende mix van tegenstrijdigheden", is zowat de meest accurate beschrijving van de band, en om te voelen wat dat betekent moet je hen gewoon live hebben gezien. In Barcelona merk je de veelzijdigheid van de groep al in opener 'Poor Places', een vrolijke popsong die in pure noise ontaardt.
Het zet de toon voor het verdere verloop van de Wilco-avond, met een breed grijnzende Tweedy die zichtbaar in zijn element is, en waarin moeiteloos tussen rock, alt.country en zware gitaren wordt gesprongen. Soms neigt de groep naar Neil Young & Crazy Horse, dan weer komt Radiohead om de hoek kijken. Knap moment ook wanneer Jeff Tweedy er het publiek voor het begin van 'Jesus, Etc.' aan herinnert dat zijn groep bij een vorige doortocht in Barcelona geplaagd werd door een stroompanne. "Toen hebben jullie ons gered door dit nummer samen te zingen, laat ons dat opnieuw doen", vroeg hij. En alsof Jezus ermee gemoeid was: zo geschiedde.
Rook, maan en spots
Het gaat dan al naar één uur toe wanneer de Londense indierock van The XX (zaterdag 30 juni op Rock Werchter) de MINI-stage op mag. Dat MINI is overigens een verwijzing naar de autosponsor, het podium is allesbehalve mini. Ook al zou je de heel breekbare muziek van The XX eerder in een club verwachten, komt het publiek massaal opdagen voor het eerste festivalconcert van de Britten in bijna twee jaar.
Romy Madley Croft, Oliver Sim en Jamie Smith werken aan een nieuwe cd en brengen daar een aantal songs uit, maar het zijn de nummers uit het gelauwerde titelloze debuut die het tradioneel luidruchtige Primavera Sound-plein stil krijgen. Vooral 'Islands' (al vroeg in de set) en een heel mooie, stille versie van 'Crystalized' (prachtig dat zoiets kan werken op een festival) zijn zonder meer indrukwekkend.
Indrukwekkend is ook de lichtshow met veel paars en blauw, terwijl de rookmachine overuren maakt. De Catalaanse maan boven het podium doet de rest. "Boredom won't get me tonight!", schreeuwt Refused het publiek vanop de Ray-Ban Stage nog toe. "De verveling krijgt ons vannacht niet te pakken": klopt hélemaal.
Livestream
Wie zelf wil horen en zien hoe de groepen op Primavera Sound het ervan afbrengen, kan terecht op het YouTube-kanaal van het festival, waar heel wat concerten live worden uitgezonden. Onder meer de optredens van The Cure en Rufus Wainwright worden via dit kanaal gestreamd.
Vandaag staat er met Aeroplane opnieuw een Belgische naam op de Primavera Sound-affiche. Een interview kan je hieronder lezen.
