Exclusief: HLN.be bezoekt het olympisch atletendorp

Door: Günther Brants
7/08/12 - 08u00

London Calling De flats waar de atleten tijdens de Olympische Spelen wonen, zijn van ver zichtbaar maar uiteraard krijgt niemand toegang. Zo kunnen ze zich in alle rust voorbereiden op hun wedstrijden. HLN.be geraakte toch binnen en kreeg een exclusieve rondleiding langs alle flats. We namen ook een kijkje in de fitnessruimte waar atleten de hele dag door zwoegen op de meest moderne toestellen.

Hier logeren de Spaanse atleten. © GB.

De Zuid-Afrikanen hebben de 'penthouse' opgeëist. © GB.

Binnen in de fitnessruimte is alles zodanig opgebouwd dat enkel de meubels nog ontbreken om er een schooltje van te maken

Iedereen zou wel eens stiekem het atletendorp willen binnenglippen, want we horen er vaak de gekste verhalen over. Dus was ik heel benieuwd naar wat me daar te wachten zou staan. De beveiliging is waarschijnlijk nergens zo groot als hier. Eerst moet ik me registreren en daarna volgt een grote controle van alles wat ik bij me heb. Gelukkig heb ik voor mijn kleinste fototoestel geopteerd, want anders had ik het aan de ingang moeten achterlaten. Rachella, een Italiaanse medewerkster van de fitnessspecialist Technogym staat me op te wachten. Terwijl ik alle veiligheidsposten passeer, moet zij een omweg maken met de metro omdat het personeel via een ander station wordt binnengelaten. "Het verloopt hier iedere dag anders. Vandaag zijn ze erg streng", zegt ze. Met mijn kaartje om de hals kan ik na een kwartier wachten eindelijk het dorp betreden. "Doe normaal en zeg tegen niemand dat je van de pers bent", drukt Rachella me op het hart. De vele veiligheidsagenten zouden wel eens lastig kunnen doen als ze weten dat ik journalist ben. De enige mensen die hier rondlopen zijn atleten, trainers en personeel van het olympisch dorp.

Instapklaar dorp
Ik had me van het dorp zelf niet meer voorgesteld dan enkele flatgebouwen die met goedkoop materiaal in een mum van tijd in elkaar waren gestoken. Maar al na enkele minuten wordt duidelijk hoe verstandig de Britten dit project hebben aangepakt. Het voelt letterlijk aan alsof ik in een dorpje rondloop. Overal liggen er pleintjes en kleine parkjes. Tussen de flatgebouwen zijn voetpaden en wegen aangelegd. Dit is als het ware een instapklaar dorp en voor de toekomstige bewoners een plek met een hele geschiedenis. Toen de Londense organisatie deze plaats uitkoos als olympische site, kwam er behoorlijk wat protest. Maar aangezien de grond onder mijn voeten tot enkele jaren terug nog zwaar vervuild was door industrie, kan Oost-Londen hier alleen maar van profiteren. Na de Spelen zullen alle flats waar nu atleten verblijven, verkocht worden. We lopen naar een gebouw centraal in het dorp, waar de atleten dagelijks komen fitnessen. "Dit gebouw zal na de Spelen de school van het dorp worden", vertelt Rachella. Die plannen bestonden zelfs al voor de bouw van het dorp begon, want binnen in de fitnessruimte is alles zodanig opgebouwd dat enkel de meubels nog ontbreken om er een schooltje van te maken. Eén van de fitnessruimten beschikt nu al over de faciliteiten om de theaterzaal van de school te worden, de grootste ruimte zal als sportzaal fungeren en beschikt al over een scorebord voor lokale basketbalwedstrijden.

Lees ook

Meld je aan voor de HLN sportnieuwsbrief en ontvang dagelijks een overzicht van het belangrijkste sportnieuws

Aan de ingang van de fitnessruimte lopen de Belgische hockeymeisjes langs. Wellicht hadden ze hun ochtendtraining achter de rug, want in de namiddag moesten ze hun laatste wedstrijd van het toernooi afwerken. Het fitnesscomplex wordt geleid door Technogym, een bedrijf dat al vier edities de trouwe partner van het IOC is. Van Sydney tot Londen probeerden ze telkens te leren wat atleten nodig hebben om optimaal te trainen. De toestellen die ik hier zie behoren tot de nieuwste in hun soort. De meeste atleten zijn op de loopband aan het trainen, hier en daar zijn er een paar aan het stretchen. "Op de middag is het hier altijd rustig, de piekmomenten liggen tussen 9 uur en 11 uur en dan opnieuw na de middag", zegt Rachelle. Dat geeft me de kans om een futuristisch ogend toestel in het midden van de zaal te bekijken. "Dit is gloednieuw, we hebben er zelfs hier maar eentje van. Meestal staat er een lange file om van dit toestel gebruik te kunnen maken." Wat het precies doet blijft me een raadsel, maar het lijkt duidelijk dat in één klap verschillende spieren verspreid over het hele lichaam getraind worden.

Dit is het nieuwste en populairste toestel van de fitnesszaal. © GB.

Ieder fitnesstoestel beschikt over een eigen televisiescherm. Daarop kunnen atleten rechtstreeks naar de Spelen kijken of naar hun favoriete muziek luisteren. Ze kunnen er zelfs computerspelletjes mee spelen, want sommige oefeningen gaan natuurlijk snel vervelen. Iedere atleet beschikt over een klein toestel, dat iedere stap telt en alle informatie over hun hartslag bijhoudt. Zo kunnen ze de hele dag door hun inspanningen meten. We duiken een kleinere ruimte in, waar opvallend minder toestellen staan. Bovendien is het er ontzettend stil, heel ongewoon voor een fitnesszaal. "Dit is de plek waar de echte sterren komen trainen", zegt Rachelle. "Gisteren zag ik de broers Gasol (Spaanse basketbalspelers uit de NBA) hier nog bezig. Indien zij in de grote zaal gaan trainen, worden ze voortdurend lastig gevallen door andere atleten die een handtekening willen." Zelfs onder de atleten is er dus een strikte scheiding en Usain Bolt gaat geen fitnesstoestellen delen met onbekende collega's. De laatste ruimte is voorbehouden voor krachttraining. Een gigantische atleet tilt er het ene gewicht na het andere op. Net als in de andere ruimten is ook deze voorzien van een televisietoestel zodat niemand een seconde van de Spelen moet missen.

Madonna
Plots wordt de rondleiding even onderbroken, want in de sauna is een atleet onwel geworden. "Geen paniek", zegt Rachelle. "Dit is medisch gezien één van de veiligste plekken op de Spelen. Er lopen overal dokters rond die kunnen helpen." Ook de trainers die voor Technogym werken zijn niet van de minsten. Zo is de persoonlijke trainer van Madonna naar Londen gekomen om twee weken met de atleten te werken. In ruil daarvoor krijgt hij tickets voor wedstrijden. Normaal zou ik hem even mogen spreken, maar helaas zit hij in het Olympisch Stadion de atletieknummers te volgen. Voor ik de fitnessruimte verlaat, mag ik me ook even aan een toestel wagen. Echt vlot gaat het niet, zeker niet in vergelijking met de echte atleten naast me.

In de gigantische cafetaria vindt iedere atleet zijn eigen keuken terug. © GB.

Een helikopter hangt de hele tijd boven het dorp om controle uit te voeren. © GB.

Nederland beschikt zelfs over oranje balkons. © GB.

Vanaf de fitnessruimte lopen we verder naar de gigantische cafetaria waar de keuken de hele dag open blijft. "We hebben atleten uit de hele wereld, dus we moeten ook een wereldkeuken voorzien. Je kan er werkelijk alles vinden, van Aziatisch tot Italiaans", zegt Rachelle. Ik besluit op zoek te gaan naar de flat van de Belgische delegatie. Rachelle blijft de hele tijd naast me lopen, want zonder begeleiding van een bevoegd persoon zou ik onmiddellijk uit het dorp worden gezet. In de lucht circuleert voortdurend een helikopter die onregelmatigheden meteen vaststelt. "We zullen de Belgische flat zoeken en daarna de Italiaanse", zegt ze al glunderend. Meestal vertoeft ze in de persruimte van het Olympisch Park, dus een wandeling door het dorp is ook voor haar een speciale gebeurtenis. "Eigenlijk ben ik nog maar pas aangenomen en ik mocht meteen naar Londen voor de Spelen. Ik ben hier nu al drie weken en het is een fantastische ervaring."

Geen Amerikaanse vlaggen
We kunnen gemakkelijk herkennen in welk flatgebouw ieder land verblijft, want overal hangen vlaggen uit. Alleen de Amerikaanse flats zijn kaal, maar niemand kan me uitleggen waarom uitgerekend het meest trotse volk ter wereld zich niet met hun vlag wil identificeren. De Amerikanen logeren tegenover de Chinese delegatie, we worden dus letterlijk omringd door de meerderheid van de gouden medailles. De Britse flats zijn natuurlijk het best gelegen, erg rustig met zicht op het stadion. Een paar straten verder zien we de flats van de Duitsers, die al geklaagd hebben over geluidsoverlast. Hun flat ligt immers tegenover de basketbalarena en daar wordt tot middernacht gespeeld. Ook nu hoor ik veel lawaai uit de arena opstijgen.

De vele woonmogelijkheden en de aanwezigheid van een enorm winkelcentrum zullen Oost-Londen zonder twijfel opwaarderen

Na een kwartier lopen zijn we al de halve wereld gepasseerd, maar de Belgische flat lijkt niet te vinden. In de volgende wijk hangt een grote Braziliaanse vlag uit, want de Brazilianen zullen de fakkel aan het eind van de Spelen overnemen voor Rio 2016. Plots rijden er atleten in oranje kleuren voorbij en dat kan maar één ding betekenen. De Nederlandse flat beschikt zelfs over oranje balkons, je kan er moeilijk naast kijken. België moet dus dichtbij zijn en om de hoek stuiten we eindelijk op de Belgische verblijfplaats. Een lange Belgische vlag hangt vanaf het bovenste balkon en onderaan zijn enkele landgenoten actief in een ruimte die veel weg heeft van een kleine ambassade. Toch hebben onze het atleten het allemaal redelijk sober gehouden. Dan valt de Italiaanse flat veel meer op. Rachelle haalt snel haar mobiele telefoon boven om een foto te maken. Overal hangen er Italiaanse vlaggetjes. "We moeten weer opvallen", lacht Rachelle. Ik antwoord dat ze terecht fier mag zijn op de vele medailles die de Italianen op deze Spelen al gewonnen hebben. Maandagochtend stonden ze immers op de zevende plaats in de medaillespiegel.

Sex in the village?
Vooral de rust in het atletendorp is opvallend. Ik vraag me stiekem af of al die verhalen over seks onder de atleten zouden kloppen. Zonder twijfel zal dit wel gebeuren, maar als we sommige getuigenissen mogen geloven, heeft het meer weg van een orgie. In ieder geval hangt er een bijzondere sfeer en iedereen is trots om hier aanwezig te mogen zijn. Aan de uitgang van het dorp staat een deel van de Britse delegatie klaar met koffers. Sommige atleten die in de eerste week actief waren, keren alweer naar huis terug. De dag na de slotceremonie sluit ook het dorp zijn deuren. Dan moet alles in amper twee weken tijd aangepast worden aan de Paralympics. Bij het verlaten van het dorp krijg ik nog een mooi beeld van de Belgische flat. Net dan ontvang ik het bericht dat Evi Van Acker onze derde medaille gewonnen heeft.

Over een jaar zal dit dorp er helemaal anders uitzien. Dan zullen er geen lange wachtrijen of veiligheidsmensen meer staan. Toeristen zal het olympisch dorp waarschijnlijk nog heel lang lokken, maar in plaats van atleten zullen er kinderen over de straat lopen op weg naar de dorpsschool. Het valt ook moeilijk te geloven dat het drukke centrum van Londen op een boogscheut hiervandaan ligt. De vele woonmogelijkheden en de aanwezigheid van een enorm winkelcentrum zullen Oost-Londen zonder twijfel opwaarderen. Hopelijk kan iedereen een graantje meepikken.