Rasmussen was tot twee keer toe de wanhoop nabij nadat hij uit de Tour gezet werd.
De ellende begon met foute verklaringen over zijn verblijfplaatsen voor aanvang van de Ronde.
Michael Rasmussen heeft in de nacht dat hij als geletruidrager uit de Tour de France werd gezet, tot twee keer toe op het punt gestaan om zelfmoord te plegen, zegt de ex-Rabo-renner in zijn eerste interview sinds het Tourdrama aan De Telegraaf.
"Paniek"
Rasmussen spreekt over de langste nacht van zijn leven. "Ik wist niet wat me overkwam. Ik had de laatste bergrit gewonnen en mijn Tourzege veiliggesteld. Ineens werd er besloten om mij uit de Tour te zetten, zonder dat ik daar iets tegen kon inbrengen. In alle paniek werd ik weggevoerd. Ik zat achterin een auto, terwijl Erik Dekker met een chauffeur voorin zat. Ik had geen idee waar we heen gingen."
"Bizar en onecht"
"Ik zat continu te huilen. We reden op een provinciale weg, waar aan de andere zijde voortdurend vrachtwagens passeerden. Het was gemakkelijk geweest om het stuur om te gooien. Dan was deze vreselijke nachtmerrie in een keer voorbij. Het was zo bizar, zo onrealistisch. Gelukkig bleef continu de telefoon gaan."
"Geluk gehad"
In een afgelegen hotel bleef Dekker nog een half uur bij hem. "We zwegen allebei en staarden naar de muren. Na middernacht ging Erik weg. Vijf uur nadat ik op het podium stond, zat ik ineens in mijn eentje. Mijn hele wereld was ingestort. Ik heb geluk gehad dat ik toen op de kamer geen touw kon vinden. Anders was ik er nu niet meer geweest."
Volgens Rasmussen wist de ploeg heel goed dat hij in de weken voor de Tourstart niet in Mexico zat. "Het was voor iedereen duidelijk dat ik niet in Mexico was geweest. Niemand binnen de ploeg heeft mij daar ooit iets over gevraagd. De eerste keer dat De Rooij naar de ’whereabouts’ vroeg was de avond van de 25e juli, toen het verhaal van oud-prof Davide Cassani bekend werd".
Verklaring Cassani
"Cassani verklaarde dat hij mij de dertiende juni in de Dolomieten had gezien. Toen we op de bewuste avond, direct nadat Theo de Rooij me uit de Tour had gestuurd, in de bus zaten, gaven de andere renners aan dat iedereen binnen het team wist dat ik nooit in Mexico was geweest. Juist daarom was deze beslissing voor iedereen onbegrijpelijk", besluit de Deen. (vsv)
