Woeste Gilbert gaat na val verhaal halen bij eigenaars loslopende hond

Door: redactie
20/07/12 - 16u04 Bron: AD.nl

Ploegleider Lelangue moest zijn renner tegenhouden. © photo news.

UPDATE Een loslopende hond heeft tijdens de 18e etappe van de Ronde van Frankrijk voor een valpartij in het peloton gezorgd. Het voornaamste slachtoffer, de Belg Philippe Gilbert, ging woedend verhaal halen bij de eigenaar van het dier. "Die hond was sterker dan Philippe en won dat knokpartijtje", zei BMC-ploegleider John Lelangue glimlachend. Lelangue moest zijn kopman tegenhouden. "De schade valt mee, hij heeft wat last van zijn hand, elleboog en knie. Het belangrijkste was dat hij kon terugkeren in het peloton."

De hond probeerde na zo'n 120 kilometer een plekje te verwerven in het peloton. Behalve Gilbert kwamen ook de Rus Denis Mentsjov en de Fransman Arthur Vichot ten val. De Belg rende briesend af op de eigenaar van de hond om zijn ongenoegen te uiten. Toen Gilbert weer op de fiets wilde stappen, werd hij bijna aangereden door de ploegleidersauto van Katoesja die door de chaos probeerde te slalommen.

"Gelukkig pols niet gebroken"
Na de aankomst deed Gilbert zijn verhaal van de feiten. "Hoe onverantwoord kunnen mensen toch zijn door zo een grote hond zomaar los te laten lopen", stelde Gilbert zich de vraag aan de rennersbus van BMC. "Ineens zagen wij een grote zwarte hond opdoemen in de groep. We reden op dat moment tegen een hoge snelheid en dan is het logisch dat renners ten val komen. Ikzelf smakte hard op mijn rechterpols. Ik voelde een serieuze pijnscheut. De wedstrijddokter bekeek de blessure al eens naast onze teamarts en zij gaven me mee dat er van een breuk geen spraak was. Anders was er meteen een kruis gekomen over deze Tour, maar ook over de Olympische Spelen", besloot Gilbert.

"Lelangue moest me tegenhouden"
Toen Gilbert weer op de fiets wilde stappen, werd hij bijna aangereden door de ploegleidersauto van Katoesja die door de chaos probeerde te slalommen. "Ik was heel kwaad op de mensen die zomaar hun hond los lieten lopen. Gelukkig was John Lelangue in de buurt om mij tegen te houden. Ik wou hen de huid volschelden. Maar kom, dat hebben we dan ook weer gehad. Gelukkig is er geen breuk en dat is het voornaamste."