Een symbolisch beeld: Jovanovic, winnaar van de Gouden Schoen 2009, overhandigt de trofee aan ploegmaat Suarez.
© photo news.
Wie tijdens de zomer van vorig jaar al zijn geld op Matias Suarez als Gouden Schoen 2011 zou gezet hebben, kan donderdag een dikke cheque incasseren. Waar een weifelende Suarez, die met paars-wit mee onderuit ging tijdens de play-offs, toen nergens was is hij na een spectucalaire tweede seizoenshelft de nieuwe koning van het Park. Zo snel kan het dus gaan in voetbal, iets wat 'El Magico' uit Cordoba even na de uitreiking zelf nauwelijks leek te beseffen. "Ik snap nog altijd niet wat me overkomt."
© belga.
Dit gaat me ongetwijfeld een ferme boost geven om nog beter te doen.Matis Suarez
© belga.
Net voor het vragenmoment werd Suarez nog haast door de hele Anderlecht-familie in de armen genomen, inclusief Milan Jovanovic, winnaar van de Gouden Schoen twee jaar geleden die Suarez ongetwijfeld goeie tips kan geven over hoe met het felbegeerde kleinood om te gaan. Al lijkt die les de Anderlecht-top hem al ingefluisterd te hebben. "Ik wil me de komende weken en maanden als een waardige winnaar van de Gouden Schoen tonen", sprak de eerste Argentijn ooit op de imposante erelijst van de Gouden Schoen. "Dit gaat me ongetwijfeld een ferme boost geven om nog beter te doen. Op de Belgische velden ja. Aan een transfer denk ik helemaal niet. Daarvoor heb ik te veel te danken aan Anderlecht. Ik wil hier alleen vertrekken door de grote poort." Lees: Suarez wil eerst kampioen spelen met Anderlecht.
Kruis over maken
We zouden hier graag schrijven dat na de overhandiging van de Schoen de stress van Suarez afviel, maar dat was alles behalve het geval. "Ik ben nog steeds in staat verwarring en kan niet geloven wat me overkomt. Omdat ik wist dat ik al mijn punten moest halen in die tweede ronde, geloofde ik niet echt in mijn kansen. Eerlijk: ik was al blij en vond het al een hele eer om gewoon bij de kanshebbers gerekend te worden. Toen Witsel na die eerste stemronde met 211 punten bovenaan stond, dacht ik ook dat ik er een kruis over mocht maken. Maar zie me hier nu zitten. Ik realiseer hier iets wat landgenoten als Frutos en Biglia, grote spelers voor Anderlecht, nooit voor mekaar kregen. Een hele eer. Deze avond gaat me mijn leven lang bijblijven."
Mama bellen
Een avond waarin ook de emotionele kant van de anders zo schuchtere Suarez naar boven kwam. Als kleine jongen verloor hij zijn vader en ook daarna had hij niet makkelijk in Cordoba en in zijn eerste jaren bij Anderlecht. "Aan feesten denk ik nu niet meteen, ik wil nu vooral mijn mama en naaste vrienden in Cordoba bellen. Ja, toen ze hoorden dat ik bij de kanshebbers hoorde leefde het daar ook wel. Maar deze Schoen is vooral voor mijn papa. Ik ben ervan overtuigd dat hij daar vanboven toekijkt en bij deze wil ik hem bedanken. Hij zou nu bijzonder trots zijn." (odbs)
© belga.
© belga.
© belga.
