Dagboek Kate McCann gelekt

De Britse krant News of the World heeft het dagboek van Kate McCann, moeder van de verdwenen Maddie, gepubliceerd. Daarin vertelt McCann hoe ze de dagen na de verdwijning van haar dochter beleefde. Volgens News of the World moet de publicatie van het dagboek het beeld van een harteloze moeder die de Portugese politie van haar probeerde op te hangen, ontkrachten. "Ik kan niet zonder Madeleine", schrijft McCann onder andere. "Het is als een foltering, een trage, pijnlijke dood".

In beslag genomen
Het dagboek werd niet door de McCanns aan News of the World bezorgd, maar door een Portugese journalist. Het dagboek werd in oktober 2007 door de Portugese politie in beslag genomen, waarna die -volgens News of the World- zorgvuldig uitgekozen passages de wereld instuurde om de McCanns zwart te maken. Precies om die "leugens" te ontkrachten, besloot de krant het dagboek te publiceren.

Het dagboek telt 135 pagina's en bestrijkt de periode van 28 april 2007 tot en met 31 juli 2007. News of the World startte haar publicatie met 3 mei, de dag dat Maddie verdween.

Donderdag 3 mei: Melk en koekjes voor de kinderen. Ik gaf hen wat boeken en spelletjes terwijl ik een douche nam. M (Madeleine) was moe. Ik las nog een kinderboek voor en stopte hen in bed. (...)
Haar drogen. Make-up opdoen en naar het restaurant.
(Tijdens het etentje met vrienden gaan de ouders beurtelings naar de kinderen kijken. Om 22u merkt Kate dat Maddie verdwenen is. Samen met vrienden en andere mensen zoeken de McCanns tot 4u 's morgens naar Maddie).

Vrijdag 4 mei: Niet geslapen. Gerry en ik begonnen om 6u terug te zoeken. Er was niemand. We zijn radeloos. Minuten lijken uren. Massa's mensen vragen wat er gebeurd is en vragen een beschrijving van Maddie.
(Later die dag worden Kate, Gerry en hun zeven vrienden naar het plaatselijke politiebureau meegenomen om verklaringen af te leggen).
Niemand van de agenten stelde zich voor. We kregen geen eten of drinken aangeboden. Agenten kwamen niet sympathiek over en leken ongeïnteresseerd.

(...)

Woensdag 30 mei: (na bezoek bij de paus). Raak helemaal radeloos. Raak alle hoop kwijt omdat informatie uitblijft. Politie lijkt helemaal geen idee te hebben. Ben heel bezorgd. Morgen is het vier weken geleden sinds Maddie verdween. Vier weken dat we onze 'special little girl' niet meer gezien hebben.
We zijn niet zeker of we haar ooit nog zullen zien, maar we moeten blijven hopen en sterk blijven voor de anderen. Oververmoeid. Ik hou zoveel van je, Madeleine. Je moet terugkomen. X.

Vrijdag 1 juni: Ben het stilaan beu. Ik kan maar niet stoppen met denken aan Maddie, aan haar angst voor pijn. Hoe kan ik verder als ik weet dat ze zo aan haar einde is gekomen. Heb deze week verschrikkelijke gedachten gehad. Alsjeblief, God, breng haar terug.

Zaterdag 2 juni: Opnieuw geweend in bed. Ik kan er niets aan doen. Ik heb haar nodig. Gedachten over haar angst voor pijn breken mijn hart. Denken aan pedofielen maakt het alleen maar erger. Natuurlijk zijn deze personen geen mensen. Ik was nooit voor de doodstraf, maar dit soort mensen moeten veilig weggestoken worden.

Donderdag 7 juni: Ik kan het niet meer aan. Ik kan niet zonder Madeleine. Het is als een forteling, als een trage, pijnlijke dood. Ik hoop dat haar lijden, als ze al lijdt, veel minder is als het mijne. Alsjeblieft God.

Donderdag 21 juni: Ben alleen naar de kerk gegaan om 21u20 om op mijn eentje te bidden. Ben een beetje verveeld. Waarom antwoordt God niet?

Dinsdag 17 juli: Ik maak me zorgen. Ik vrees dat ik in een bittere, kwade vrouw ga veranderen. Dat lijkt me verschrikkelijk. Alsjeblieft God, breng Madeleine terug en maak een einde aan deze nachtmerrie. Laat onze levens niet verwoesten door deze ellende. Laat Maddie niet lijden.

(hlnsydney/sps)