Er zijn voor Amerikaanse moslims veel dingen veranderd in de zeven jaar na de terroristische aanslagen van 11 september 2001: ondervragingen door de FBI en immigratiediensten, strengere controles op luchthavens en nieuwe antiterreurwetgeving, die speciaal tegen hen gericht lijkt te zijn. Tegelijk jagen veel moslims, voornamelijk vrouwen, een politieke carrière na, daartoe aangemoedigd door het gevoel dat hun burgerrechten afbrokkelen.
Aanslagen
De innerlijke bezinning die volgde op de aanslagen bracht meer vrouwen ertoe een leiderspositie na te streven, een tendens die door de gemeenschap werd gestimuleerd, zegt Agha Saeed, stichtster van het Amerikaanse Moslimverbond, dat sinds 1996 islamitische kandidaten voor politieke functies volgt. Voor 11 september 2001 was vijf procent vrouw, nu is dat een op iedere drie kandidaten.
Beperkt
Tientallen Amerikaanse moslims, van beide geslachten, bezetten zetels in gemeenteraden of werken in Washington, zegt Saeed, maar weinigen bekleden een betrekking op staatsniveau. Slechts twee moslims -de Democraten Keith Ellison uit Minnesota en Andre Carson uit Indiana- zitten in het Congres. Moslims vormen maar een klein deel van de Amerikaanse bevolking.
"Er is een grote impact uitgegaan van 11 september", zegt Ellison. "We kwamen min of meer tot de conclusie dat we niet zomaar vanaf de zijlijn konden blijven toekijken. Mensen moesten meer betrokken raken."
Negen moslims
Jamilah Nasheed, een Afro-Amerikaanse die tot de islam is bekeerd en als afgevaardigde in het congres van de staat Missouri zit, is een van slechts negen moslims in Amerikaanse staatscongressen. Bovendien is zij de enige vrouw. Nasheed kan er vrijwel zeker van zijn dat zij wordt herkozen en moslimvrouwen in Californië, Michigan en Minnesota doen eveneens volop mee met campagnes voor zulke posities.
Raar accent
Onder hen bevindt zich de Democrate Ferial Masry, die een zware verkiezingsrace tegemoet ziet om een overwegend Republikeins district in Los Angeles te vertegenwoordigen. De 59-jarige Masry is geschiedenislerares op een middelbare school. Ze werd geboren in Mekka, maar verhuisde op haar tiende naar Egypte om daar naar school te gaan, iets wat destijds in Saudi-Arabië niet mogelijk was.
Vier jaar geleden was ze kandidaat voor voorkeursstemmen nadat de Democratische Partij haar benaderd had. Niemand verwachtte "dat die vrouw uit Saudi-Arabië met dat rare accent" een kans zou hebben, maar ze kreeg bijna 35 procent van de stemmen. Hoe ze het dit keer zal doen maakt voor haar niet uit, ze vindt dat ze al gewonnen heeft door vooroordelen over haar geloof te bestrijden.
"Het beeld bestaat dat moslimvrouwen gesluierd, onderdrukt en gedeprimeerd zijn. Ik geef ze een ander beeld," zegt Masry, die zelf geen hoofddoek draagt.
Uitgehoord
Farheen Hakeem, een 32-jarige activist en kandidaat van de Groene Partij voor een open zetel namens Minneapolis, voerde in 2005 voor het eerst campagne voor het ambt van burgemeester. Daarna deed ze dat voor de post van wethouder. Ze verloor beide keren. "Ik werd overal over uitgehoord", zegt Hakeem, die wel een hoofddoek draagt.
Ze komt uit Zuid-Azië. Mensen zagen haar als toonbeeld van de islamitische behandeling van vrouwen. "Als ik zo erg word onderdrukt, hoe kan ik dan campagne voor burgemeester voeren? Ik ben nog steeds moslim", gaf ze die mensen als antwoord. Nu maakt het ze niet meer uit dat ze moslim is, zegt ze.
Immigratiesysteem
Rashida Tlaib, een immigratieadvocaat uit Michigan, was tot de terroristische aanslagen nooit van plan een politieke functie na te streven. Na de aanslagen werd het immigratiesysteem echter steeds meer gebruikt om mensen uit het Midden-Oosten eruit te pikken en ze voelde de verantwoordelijkheid hier iets aan te doen.
Nadat ze aan immigratiehervormingen had gewerkt werd Tlaib benaderd door een afgevaardigde uit het congres van Michigan, die wilde dat zij voor hem kwam werken. Later drong hij er bij haar op aan campagne te gaan voeren voor zijn zetel. Recentelijk werd ze getipt als verbinding tussen presidentskandidaat Barack Obama en de Arabische en islamitische gemeenschappen in de Verenigde Staten.
Trots
"Ik denk dat het het lot is, wat we in het Arabisch 'naseeb' noemen", zegt Tlaib. Zij werd geboren uit Palestijnse ouders en groeide op in Detroit. Ze was de eerste in haar familie die haar middelbare schooldiploma haalde en haalde ook een rechtendiploma terwijl ze fulltime werkte en zorg droeg voor de opvoeding van dertien jongere broertjes en zusjes.
Na het winnen van de voorverkiezingen in het overwegende Democratische district waar veel latino's wonen, neemt ze waarschijnlijk in de volgende periode plaats tussen andere parlementsleden in Lansing, de hoofdstad van de staat. Ze kijkt ernaar uit haar collega's bloot te stellen aan islamitische feestdagen en tradities, zoals het vasten tijdens de ramadan.
Maar ze benadrukt dat ze niet meedeed omdat ze moslim is. Toen ze rondliep in haar district, spraken mensen meer over criminaliteit en woninguitzettingen dan over haar vreemde naam. Toch heeft haar overwinning tot opwinding geleid in de moslimgemeenschap en laten mannen hun dochters met haar kennismaken. "Ze zijn trots en hebben het gevoel dat dit de reden waarom ze naar dit land zijn gekomen," zegt Tlaib, "omdat hun kinderen hier mogelijkheden zoals deze krijgen." (novum/gb)
Meld je aan of registreer je om een reactie te plaatsen!
