Auditcomité LHSP vraagt vrijspraak en wijst op nieuwe slordigheden

Het openbaar ministerie (OM) heeft vandaag op het L&H-proces een pijnlijke stoot moeten incasseren. De cruciale vergadering van de raad van bestuur van 13 april 2000, waarop het OM vooral steunt om de drie leden van het interne auditcomité te vervolgen, werd niet bijgewoond door de voorzitter van dat bewuste auditcomité. Hij was op dat ogenblik op zakenreis. De "slordigheid par excellence", pleitte advocaat Frank Wijckmans, nadat hij een hele procesdag lang diverse "onvolledigheden" in de bewijsvoering aankaartte.

Alarmsignalen
Centraal in de vervolging van het auditcomité stond de goedkeuring van de jaarrekening van 1999. Dat gebeurde op de raad van bestuur van 13 april 2000. Volgens het OM negeerde het auditcomité in de weken en maanden voordien verschillende alarmsignalen dat er iets loos was met de LDC's en mochten ze op die raad van bestuur de rekening van 1999 niet goedkeuren.

Selectief
Advocaat Wijckmans probeerde de bewijsvoering van het OM op losse schroeven te zetten. Hij hekelde de selectieve manier van het gebruik van bewijzen door het OM, dat volgens hem ettelijke elementen à decharge niet gebruikte in zijn pleidooi.

Op reis
Op het einde van zijn urenlange pleidooi haalde de pleiter het, volgens hem, schoolvoorbeeld van die bewijsvoering aan. Het ging over de raad van bestuur in april 2000. Blijkt dat Erwin Vandendriessche, de voorzitter van het auditcomité, die bewuste vergadering niet heeft bijgewoond. Hij was enkele dagen voordien naar de Verenigde Staten vertrokken voor zijn toenmalige werkgever. "Een dossier kan onvolledig zijn, maar dit is heel onvolledig", zo verwoordde de advocaat van de drie beklaagden het.

Motief
Jef Vermassen zocht nadien nog naar een motief voor het vermoedelijke misdrijf. De drie leden van het auditcomité hebben niks verdiend tijdens hun periode bij L&H. "Waarom zouden ze hun mooie carrière, hun goede naam en hun bezit riskeren voor niks?", vroeg Vermassen zich af. "Als dat zo zou zijn, moet de samenleving beschermd worden en moeten zij geïnterneerd worden, omdat ze niet toerekeningsvatbaar zijn."

De drie beklaagden vroegen de vrijspraak voor de tenlasteleggingen. "Ik hoop dat de nachtmerrie voor deze mensen snel voorbij zal zijn. Ze hebben anderhalf jaar vlot meegewerkt met het onderzoek en dan worden ze plots in verdenking gesteld. Voor hen is toen een tragische periode begonnen", besloot Vermassen. (belga/ka)