Zittenblijven in het basisonderwijs heeft op vlak van studieresultaten minder gunstige effecten dan leerkrachten en ouders over het algemeen denken. Met uitzondering van het bisjaar verbeteren de schoolse prestaties immers niet.
Dat stellen vier Leuvense onderzoekers op basis van Vlaamse en internationaal onderzoek, in opdracht van het departement Onderwijs. In het schooljaar 2009-2010 bedroeg het percentage zittenblijvers in het basisonderwijs in Vlaanderen 2,68 procent. In het secundair onderwijs was dat 5,33 procent. In het tweede jaar van het secundair onderwijs hadden hierdoor liefst 27 procent van de Vlaamse leerlingen één of meerdere jaren schoolse achterstand. In vergelijking met andere Europese landen is het aantal zittenblijvers hoog.
Extra tijd
De voornaamste reden voor het hoge percentage is volgens onderzoekers het feit dat Vlaamse scholen zittenblijven zinvol vinden als remedie voor zwakke leerlingen, omdat die extra tijd krijgen om de leerstof alsnog te verwerken. De beslissing over al dan niet zittenblijven, wordt grotendeels bepaald door leraren en directies.
Geen sortering
In Europese landen met minder zittenblijvers -in Polen, Zweden of het VK is het uitzonderlijk en in Noorwegen en IJsland gaan leerlingen automatisch over naar het volgend schooljaar- is het onderwijssysteem doorgaans minder gericht op het "sorteren" van leerlingen. In Zweden kijken scholen niet alleen naar de prestaties van kinderen op domeinen als taal en wiskunde, ze hebben ook oog voor sociale, creatieve en sportieve vaardigheden. Bovendien staat de evolutie van het kind er centraal en niet het voldoen aan een norm of criterium. (belga/ep)
