Madworld: gestoord bloedfeest als kunst

Madworld is een gestoord maar heel leuk vechtspel, exclusief voor de Wii, waar je dit niveau van gorigheid tot voor kort niet kon verwachten. De speler kruipt in de huid van Jack. Een kale, brede no-nonsense spierbal en deelnemer aan de reality-gameshow Death Watch. Die draait om het zo gruwelijk mogelijk ombrengen van tegenstanders. Wie dat het best doet ontvangt maar liefst 100 miljoen dollar.

Zwart, wit & rood
Ironisch dat net op de familievriendelijke Wii zo'n bloedfeest, zo'n gestoorde interpretatie van stripboekgeweld en expliciete brutaliteit wordt losgelaten. Het eerste wat opvalt aan Madworld zijn de kleuren of beter gezegd het gebrek eraan. Net als Frank Miller's Sin City is Madworld voornamelijk zwart/wit met enkel het bloed dat helrood gloed. De keuze van het minimalistische kleurenschema zet twee dingen in de verf: het brutale thema en het rijkelijk vloeiend bloed.

Nunchuck power
MadWorld is in de basis een eenvoudige hack 'n slash-titel, maar wel eentje die origineel gebruik maakt van de mogelijkheden van de Wii. Je speelt de game met zowel de WiiMote als de Nunchuck en zult de bewegingssensoren volop benutten bij het schoonruimen van de druk bevolkte levels.

Twee zaken zetten een beetje een domper op het feest: de camera-besturing is ondermaats en je bent snel door het hoofdspel. In een goeie zes à zeven uur. Resten de humoristische mini-games en herspelen op een hogere moeilijkheidsgraad.

Niet voor kids
De Wii, met z'n voornamelijk familievriendelijk assortiment, krijgt met MadWorld opeens een spel - laten we even duidelijk zijn - dat we onze eigen kids niet zouden laten spelen. Maar, het overdadige geweld, hoe gruwelijk het ook klinkt op papier, wordt op verschillende manieren afgezwakt. Naar tieners en volwassenen toe is Sega er in geslaagd om met genoeg humor en vooral de tekenfimachtige overdrijving in de zwart-witte wereld van Madworld een bijzonder game af te leveren. Een aanrader.