Het gaat, laat ons wel wezen, niet al te best met Midden-Aarde. Peter Jackson, de regisseur die Tolkiens boeken naar het witte doek vertaalde, kampte tijdens zijn op handen zijnde verfilming van 'The Hobbit' al met acteursstakingen en relocatieproblemen in Nieuw-Zeeland. Tolkienfans die zo op hun honger blijven zitten, kunnen het lange wachten gelukkig doorbreken met 'War in the North', een avonturenspel dat zich in de fantastische 'Lord of the Rings'-wereld afspeelt.
ONZE SCORE
XBOX 360
In veel aspecten is 'War in the North' oertraditioneel. De erg gewelddadige benadering van het Tolkien-universum is dat niét
Ringen smeden gaat de mensen achter de 'Lord of the Rings'-franchises duidelijk beter af dan het ijzer smeden als het heet is. Het is al dik tien jaar geleden sinds Peter Jacksons eerste Tolkien-verfilming het levenslicht zag, de voorlopig laatste volgde twee jaar later. Enig meesurfen op de golven van de filmhype is er voor 'War in the North' - in tegenstelling tot eerdere 'LOTR'-games - dus niet meer bij. En dat hoeft ook niet: deze 'War in the North' heeft genoeg verdiensten om als videospel op eigen benen te kunnen staan.
Drie oude bekenden
In wezen is dit spel oer- en oertraditioneel binnen het RPG-genre. Je kan kiezen uit drie personages (een elfenmagiër; een dwergkrijger en een menselijke boogschutter - kan het nog meer 'old school' worden dan dit?) die samen op missie gaan en op elkaars sterktes zijn aangewezen om horden goblins, orken en demonen het hoofd te bieden. De speler kan elk van de drie personages zelf besturen, de andere twee worden dan door de computer geleid, of door een andere speler in co-op. Ben je je dwerg en zijn dodelijke bijlen eventjes beu? Geen probleem, op bepaalde punten in het spel kan je kiezen om in de huid van een van beide anderen te kruipen. Het leukste is natuurlijk om alledrie de personages eens uit te proberen om de verschillende stijlen en vaardigheden onder de knie te krijgen. Elk lid van het reisgenootschap kan overigens zowel met lange-afstandswapens als met handwapens overweg, wat een welkome afwisseling tussen verschillende gevechtsstijlen oplevert.
Toch zet 'War in the North' zich bewust stevig af tegen de alom bekende 'LOTR'-wereld. Zo valt eerst en vooral het extreme geweld op. Met de 'gore'-optie aan, druipt het bloed letterlijk van het scherm. Met speciale combo's kan je vijanden onthoofden of van lijf en ledematen ontdoen. Al gaat het dan om duidelijk verzonnen schepsels in een fantasiewereld, we snappen dat je je jonge kinderen hier niet onbegeleid op wil loslaten.
Frodo is al weg
Een andere aanpassing op de vertrouwde 'Lord of the Rings'-setting is dat je eens een keertje niet met de traditionele helden van de Tolkiensaga te maken krijgt. Zijdelings duiken er wel niet-speelbare personages als Aragorn of de Nazgûl op, maar de overbekende cast uit de trilogie blijft ons grotendeels bespaard. Deze 'War in the North' speelt zich namelijk tegelijkertijd af met de missie van de hobbits die de ring van booswicht Sauron moeten vernietigen, maar in een heel ander deel van Midden-Aarde. Zo lopen ze elkaar niet voor de voeten. De helden van dienst hier zijn de illustere onbekenden Eradan, Farin en Andriel. Een verademing na alle films, boeken en games waarin we onderhand een overdosis jichtige Gandalfen en zeepsmoel-Frodo's voor de kiezen kregen.
Wel een gemiste kans is dat de drie hoofdrolspelers uit 'War in the North' nauwelijks enige achtergrond of persoonlijke geschiedenis meekregen, nochtans het peper en zout van dergelijke games. Wie zijn ze, wat drijft hen, wat doen ze? Bilbo mag het weten. Ze duiken op en maken beestjes af, veel meer is er niet over te vertellen. Daardoor raakt het je als speler niet echt als de helden van dienst op gewelddadige wijze om het leven komen, wat jammer is voor de betrokkenheid bij het spel.
Maai eens een leger neer
Het verhaal is naar RPG-normen vrij dunnetjes, de nadruk ligt op het actieluik. Nieuwe combinaties aanleren en gebruiken, grote hordes vijanden verslaan (ze komen altijd met véél op je af) en de beste opstelling vinden om met drie man overmacht na overmacht te verslaan is de grootste hap in deze titel. Daar is niks mis mee, plezant wordt het bijvoorbeeld als je een vernietigende reuzenkruisboog buitmaakt en daar aanstormende vijandelijke versterkingen mee neermaait. Alleen verlopen de meeste gevechten steeds volgens min of meer hetzelfde stramien, waardoor de uitdaging na enkele confrontaties een pak kleiner wordt. Voor minder ervaren gamers die hun tanden stuk beten op pakweg 'Dark Souls' of andere complexe actie-RPG's - is het wel leuk om zonder veel sterven eens vooruitgang te boeken in een game.
Een onmisbare titel is 'War in the North' allicht niet, maar qua speelplezier gooit hij hoge ogen, terwijl de clash van de lieflijke Tolkienwereld met bijna horrorachtige geweldeffecten een originele invalshoek aan deze game schenkt. Nu het toch kouder wordt, zijn er slechtere tijdsbestedingen denkbaar dan donkere middagen zoek te maken op de onbetreden slagvelden van Midden-Aarde. (tw)
- Recensie 'Assassin's Creed Revelations': Ubisoft flikt het opnieuw in Constantinopel
- Recensie 'Sonic Generations': Sonic blaast 20 kaarsjes uit
- Recensie 'Uncharted 3': Puur avontuur in topgame
- Recensie 'NCIS': Speurwerk minder boeiend dan het lijkt
- Recensie 'Batman: Arkham City': topper zonder minpunten
- Recensie 'Might and Magic Heroes VI': Tactisch sterk, verhalend een lachertje
- Recensie 'Rage': geweldige shooter met matige extra's
- Recensie 'Just Dance 3': Sterren of sterven op de dansvloer?
- Recensie 'Ace Combat: Assault Horizon': Hollywood voor gevechtsvliegtuigen
- Recensie 'Skylanders': Pret op je computer en ernaast
