Donker verhaal in 'Halo 3: ODST' lost hoge verwachtingen niet helemaal in

Wil je dit artikel later lezen? bewaar
Door: redactie
29/10/09 - 17u42

ONZE SCORE

XBOX 360
  • Geluid
  • Graphics
  • Gameplay
  • Moeilijkheidsgraad
  • Totaal

Producenten van spelconsoles brengen geregeld games uit die enkel beschikbaar zijn voor hun console. Zo heeft Sony de 'Resistance'-reeks voor de PlayStation, Nintendo de 'Mario'-titels voor de Wii, en Microsoft de 'Halo'-reeks voor de Xbox. De Xbox 360 is momenteel beschikbaar in verschillende bundels, waaronder een bundel met zowel 'Halo 3' als 'Halo 3: ODST'. Dat laatste spel is daarnaast ook los verkrijgbaar, en in een bundel met een draadloze controller en het spel 'Fable II'.

Uitbreiding
De first person shooter 'Halo 3' was bij de release een ware hype, en ging meer dan 25 miljoen keer over de toonbank. 'Halo 3: ODST' was oorspronkelijk bedoeld als uitbreiding voor dat spel, maar is uiteindelijk als aparte game verschenen, weliswaar zonder grote verrassingen.

Niet zomaar knallen
Terwijl je in de vorige games speelde als supersoldaat Master Chief, kruip je nu in de huid van meerdere gewone - en dus vrij zwakke - 'Orbital Drop Shock Trooper'-soldaten. Je wordt als groentje gedropt in de sombere straten van New Mombasa anno 2552, waar een bende Covenants niets liever doet dan je flamberen. Helemaal alleen en met een minimale wapenuitrusting moet je op zoek naar je kameraden. Dat houdt in dat je in dit spel niet zonder nadenken van de ene slachtpartij naar het andere bloedbad kan razen en de hele tijd kan knallen op alles wat beweegt - meteen ook een belangrijk minpunt van 'ODST'. Na het werk stoppen wij namelijk met nadenken, en willen we enkel nog lelijke aliens neerknallen.

Donker
Het ander minpuntje van het spel, dat net als het vorige helemaal een kwestie is van smaak, zijn de graphics. Die zijn namelijk bijzonder donker, wat weliswaar bijdraagt tot de sombere sfeer van het spel, maar het spelplezier niet erg bevordert. Je soldaat kan wel een visueel hulpmiddel inschakelen dat vijanden rood omlijnt, maar dat is toch ook niet alles. Daarnaast doen de graphics ook wat verouderd aan, hoewel er heel geslaagde scènes inzitten. 

Weinig subtiele aliens
De levelopbouw is coherent en heeft nog enkele verrassingen in petto, maar is al bij al heel klassiek. Daarnaast is het scenario bij momenten erg traag opgebouwd. Positief punt is wel de verbeterde artificiële intelligentie van de Covenants, hoewel ze nog steeds niet de meest subtiele aliens zijn die je kan tegenkomen in een first person shooter. Het geheel is echter vloeiend, en enkele nieuwigheden voegen wel iets toe aan de 'Halo'-serie.

Multiplayer
Een van de meest interessante kanten van de 'Halo'-serie is natuurlijk het multiplayer-aspect. Voor 'ODST' kan je samen met maximum drie anderen online spelen, en de dvd met het multiplayergedeelte bevat ook nog drie volledig nieuwe maps.

Eerst spelen, dan kopen
'Halo 3: ODST' kan de hoge verwachtingen na 'Halo 3' dus niet helemaal inlossen. Je bekijkt het spel dan ook best als een aanvulling op 'Halo 3', en niet als een echt nieuwe release in de reeks. De multiplayermode is wel nog steeds erg geslaagd, maar een déjà-vu-gevoel blijft wel hangen. Wie het spel wil kopen, speelt het dus best eens in de winkel. (vs/sam)

Jouw mening telt !

Meld je aan of registreer je om een reactie te plaatsen!