Met 100 dollar naar de pokertafel: Russian roulette!

Wil je dit artikel later lezen? bewaar
Door: redactie
20/02/12 - 07u00 © epa.

Een intensieve werkweek achter de rug, tijd om eens ferm te ontspannen. Waar kan dat beter dan aan een pokertafel? Als die dan ook nog eens in het recent vernieuwde The Star Casino van Sydney staat, spreek dan maar van een absolute hoogdag. Met een buy-in van 100 dollar schoven we onze voeten onder een van de talrijke 80/200 No Limit Hold'em tafels, waar de blinds op 1 en 2 dollar lagen. Niet meteen de grote bedragen, maar voldoende om eens te zien hoever de 100 dollar ons zou brengen. Ver en ook weer niet ver, zo bleek...

The Star Casino, een absoluut pareltje.
Wachten op een seat kan lang duren.
Finally, time to play!
Te voet terug, het licht bijna uit.

Na dik 45 minuten heen en weer schuifelen op een comfortabele stoel in de 'wachtkamer' - en omgeven door een leger Aziaten, opvallend hoe zij het casinobeeld hier domineren - was daar eindelijk het verlossende sms'je. Tijd om uit te pakken, tijd om de troep uitgehongerde wolven van tafel 6 in de muil te kijken. Links was er onder meer concurrentie van een spraakwaterval, een ervaren speler wiens kwetter geen minuut stilstond. Een wolf in schaapsvacht. Vervelend, zeker omdat hij bovendien een stapeltje chips van 400 dollar als een volleerde prof shufflede.

Blaffende honden...
Blaffende honden bijten niet: al was het toch beter om een heads-up tegen hem te vermijden, een strak plan dat ik na een uur grinden domweg liet varen. Mijn stack van 150 dollar slonk vervolgens zienderogen. Eerst in een rechtstreeks duel met een kalende Aziaat, het type dat je bij nacht liever niet wenst tegen te komen in de donkere krochten van de Sydney Metro. Met J 10 van schoppen had ik een paartje zotten gehit op de flop (J 9 6), een board die iedereen zonder extra inzet kon zien.

Matthias De Meulder
Flushkansen zaten er niet in, maar de hand was sterk genoeg - een waanbeeld - om te raisen naar 15 dollar. Ook op de turn (3) poefte ik nog 20 dollar over de lijn. De rest vertrouwde het zaakje niet en paste, enkel de kaalkop weigerde halsstarrig te folden. Toen op de river de aas viel, voelde ik al aan mijn water dat mijn nek er zou afgaan. Mijn 20 dollar bet werd snel gecalled en hij toverde zijn aas tevoorschijn. Zuur natuurlijk, al besefte ik snel dat ik zelf in de fout was gegaan door voor de preflop niet van mijn gunstige seat gebruik te maken én te laag in te zetten na drie kaarten én op het einde. Met een grijns van hier tot in het LAPT van Sao Paulo, waar PokerStars-prof Matthias De Meulder momenteel overigens opnieuw goed op dreef is, rijfde hij de chips binnen. Een pot van goed 200 dollar.

Roze trainingsvest
Even op adem komen en wachten op een nieuwe degelijke hand om te callen of raisen. Agressief spelen was het enige dat me nog restte met een kleine stack, zeker in vergelijking met de nieuwe chipleader, een (andere) extravagante Aziaat met een roze trainingsvest, een blauwe broek en een kapsel waar Elvis jaloers op zou zijn geweest. Een foto had woorden overbodig moeten maken, maar helaas was beelden schieten niet toegestaan.

Wolf in schaapsvacht
Na wat bad beats kreeg ik met K 10 van klaveren de flop zeer goedkoop te zien. Q 9 8 was het verdict, een goeie opener om mijn resterende chips naar voor te schuiven én mijn totaal weer wat aan te dikken. Er was straatkans met een zot en bovendien flopte ik al vier klaveren kaarten. Mijn praatzieke gebuur aan de linkerkant besloot het spelletje roulette mee te spelen. De turn toonde een A (harten) en de river was een 4 (ruiten). Daar sta je dan te blinken met 12 mogelijke outs om de pot binnen te rijven. Uiteraard had mijn opponent een aas in zijn pollen, genoeg om mijn avond (lichtjes) te vergallen.

Once you go black, you never go back
Dat de biertjes spotgoedkoop - nu ja - waren in vergelijking met andere tenten in Sydney deed de getormenteerde ziel snel goed. Eigenlijk best slim om de (overigens fantastische) sports bar in het zicht van de roulettetafels neer te poten. Twee schooners (49cl) Carlton - de ene uit dorst, de andere uit frustratie - op vijf minuten en het ergste leed was geleden. Wat extra centen uit de tientallen ATM'ers halen en op dat lonkende zwart droppen? Of toch maar beter die OZ-dollars sparen voor de lange en feite vrij dure metro-en bustrip naar huis en misschien nog bezoekje aan de Thai?

Ajoin
De vraag stellen, is ze beantwoorden. Onder een heldere sterrenhemel ging het zwervend door de bruisende straten van Sydney, een zak chips in de hand: Chinatown, Pitt Street, Martin Place, George Street, Wentworth Avenue, Oxford Street: ellenlange straten en toffe pleinen waar nog lang niet aan slapen werd gedacht. Het deed deze rasechte 'Ajoin' even dromen van de dansende Grote Markt, de propvolle kroegen en de kameraadschap die Aalst nu drie dagen lang omarmt. Art Factory, een van de grootste clubs van de Sydney, was het eindpunt. Vanaf dan ging het geheugen een eigen leven leiden. (dea)

© epa.

Jouw mening telt !

Meld je aan of registreer je om een reactie te plaatsen!