Preview 'Assassin's Creed Revelations': meer van hetzelfde, maar nog iets beter

Wil je dit artikel later lezen? bewaar

Door: redactie
13/10/11 - 18u46

Over een dikke maand ligt 'Assassin's Creed Revelations' in de winkel. Wij konden zo lang niet wachten, en gingen alvast enkele missies uittesten. 'Revelations' bouwt voort op de erg succesvolle voorgangers, maar heeft toch genoeg nieuwigheden om zich ervan te onderscheiden.

De 'Assassin's Creed'-games spelen zich tegelijk af in het heden en het verleden, en gaan over de aloude strijd tussen goed en kwaad. De goeden zijn de sluipmoordenaars, de slechten de tempeliers. Die laatsten werken in het heden voor het obscure bedrijf Abstergo, en gebruiken de machine Animus om mensen via een soort 'genetisch geheugen' de herinneringen van hun overleden voorouders te laten herbeleven. In het heden ben je Desmond Miles, die ontsnapt is aan de tempeliers en nu 'Matrix'-gewijs in het leven duikt van Ezio Auditore, een van zijn voorouders uit renaissance-Italië.

Ezio is terug in 'Revelations', terwijl ook Altaïr, de voorouder van Desmond uit de allereerste 'Assassin's Creed', opduikt als speelbaar personage. Toch draait het verhaal voornamelijk rond Ezio, die een einde ziet komen aan zijn trilogie. Het avontuur vindt plaats enkele jaren na de gebeurtenissen in 'Brotherhood', waardoor de sluipmoordenaar een beetje ouder is geworden. Hij reist naar Constantinopel, het huidige Istanboel, waar wij de game al gingen proberen.

Gameplay
Hoewel 'Revelations' qua gameplay grotendeels voortbouwt op 'Brotherhood', hebben de makers weer enkele nieuwigheden toegevoegd om de boel interessant te houden. Een eerste snufje is het haakmes, waarmee je via kabels tussen gebouwen kan zoeven, en dat je ook kan gebruiken om sneller vlaggestokken vast te grijpen en muren te beklimmen.

Verder is er ook een grote rol weggelegd voor bommen, waarvan je verschillende types kan maken. Zo kan je springtuigen maken om vijanden af te leiden, te verblinden of simpelweg te doden. Echt verrassend is echter een 'tower defense'-minigame waarin je een stuk stad verdedigt met kompanen die je posteert op de daken. Gewapend met kruisbogen, geweren en kanonnen moeten je manschappen aanvallende troepen tegenhouden, en je kan ook barricades plaatsen. Een welgekomen afwisseling van de normale gameplay, en je kan Ezio ook zelf laten schieten.

Locatie
Het grootste verschil met de twee vorige games zit echter vooral in de locatie. Terwijl de architectuur en de mensen in de straat in de vorige twee avonturen grotendeels hetzelfde waren, biedt Constantinopel je toch een ander gevoel. Terwijl enkele collega's als een bezetene de missies afwerkten, namen wij dan ook ruim de tijd om de Galatatoren te beklimmen en onze ogen eens goed de kost te geven: zoals we ons bij het binnenrijden van Istanboel al hadden verwacht, blijkt de locatie ideaal voor de game: veel reliëf, veel water, kleine kronkelende straatjes en enkele grote gebouwen waarmee je je uitstekend kan oriënteren. Terwijl wij naar het glinsterende water zaten te gapen, was een van de iets te enthousiaste collega's trouwens al verder in het spel in een missie met Desmond, iets wat nog niet de bedoeling was en waardoor de verantwoordelijken voor de consoles toch even lichtjes panikeerden.

Opvallend: in de onderdelen waarvan het wél de bedoeling was dat we ze zagen, zat veel humor. In de vorige games vond je hier en daar al wel een grapje, iets wat voor ons wel vaker welkom was. We werden op onze wenken bediend, want we zaten met een brede grijns te luisteren naar de liedjes die Ezio stond te kwelen terwijl hij verkleed als Italiaanse straatmuzikant mensen stond af te leiden terwijl zijn helper een geruisloze moord uitvoerde. "Welkom in de zestiende eeuw!", krijgt meneer Auditore ook te horen wanneer hij de kneepjes van de betere bom niet blijkt te beheersen.

Andere nieuwigheden
Verder is de kaart vernieuwd, en heeft ze nu veel weg van Google Earth. Het maakt de plattegrond alleszins veel overzichtelijker. Een andere kleine maar handige vernieuwing is dat je het camerastandpunt gemakkelijk kan veranderen wanneer je opgaat in een menigte. Verder krijg je nog slowmotionbeelden te zien wanneer je vijanden ombrengt, en heb je onderdelen waarin je kan omlaag kan glijden zoals op een glijbaan.

Terwijl in de vorige game de (vervelende) klimonderdelen vooral voorkwamen in optionele onderdelen, zijn ze nu meer geïntegreerd in de normale actie, en zouden ze minder saai moeten zijn dankzij veel tussenfilmpjes en uiteenlopende camerastandpunten. Zoals in 'Brotherhood' heb je ook medestrijders in je broederschap, die je op missies kan sturen naar steden rond de Middellandse Zee, en kan je ook gebouwen van Constantinopel kopen en renoveren.

Conclusie
'Assassin's Creed Revelations' bevat dus enkele nieuwigheden, maar verschilt qua gameplay niet erg veel van 'Brotherhood'. Vooral de 'tower defence'-minigame valt op, net als de humor en de mogelijkheid om enkele missies te spelen met Altaïr. Verder voelt alles vrij vertrouwd, en is Constantinopel echt een streling voor het oog.

Voor wie er trouwens nog aan zou twijfelen: ook volgend jaar krijg je een nieuwe 'Assassin's Creed', met een nieuwe hoofdrolspeler op een andere locatie. Meer informatie daarover vind je in de kortfilm 'Embers', of natuurlijk de encyclopedie. Onze preview over de multiplayermodus van 'Revelations' vind je hier. (sam)